Een eclips gebeurt in een seizoen, en die zijn er twee per jaar. Elk seizoen brengt twee of drie eclipsen binnen ongeveer een maand, en daarna gaat de hemel vijf maanden zonder één. De tijden hieronder zijn in Braziliaanse tijd en komen uit dezelfde efemeriden die deze site gebruikt om de horoscoop op te stellen.

Op 17 februari 2026 een ringvormige zonsverduistering in Waterman; op 3 maart 2026 een totale maansverduistering in Maagd; op 12 augustus 2026 een totale zonsverduistering in Leeuw; op 28 augustus 2026 een partiële maansverduistering in Vissen; op 6 februari 2027 een ringvormige zonsverduistering in Waterman; op 20 februari 2027 een penumbrale maansverduistering in Maagd; op 18 juli 2027 een penumbrale maansverduistering in Steenbok; op 2 augustus 2027 een totale zonsverduistering in Leeuw; op 17 augustus 2027 een penumbrale maansverduistering in Waterman; op 12 januari 2028 een partiële maansverduistering in Kreeft; op 26 januari 2028 een ringvormige zonsverduistering in Waterman; op 6 juli 2028 een partiële maansverduistering in Steenbok; en op 21 juli 2028 een totale zonsverduistering in Kreeft.

Kijk naar het teken van elke eclips. In 2026 en 2027 vallen de eclipsen in Waterman en Leeuw, in Maagd en Vissen; in 2028 is het al Kreeft en Steenbok. Dat is geen toeval, en de tekst hierna legt uit wat dat bepaalt, hetzelfde bepaalt WAAROM ze elke zes maanden terugkomen.

Nieuwe Maan gebeurt elke maand, en Volle Maan ook. Als dat genoeg was, zou er twaalf keer per jaar van elk type een eclips zijn. Wat ontbreekt, is hoogte.

De baan van de Maan staat ongeveer vijf graden schuin ten opzichte van het pad van de Zon. Bij de meeste Nieuwe Manen gaat de Maan boven of onder de Zon door, gezien vanaf de Aarde, en raakt haar schaduw niets. Er is alleen een eclips wanneer de maanfase dicht bij een van de twee punten valt waar de twee banen elkaar kruisen, de maansknopen, dezelfde als van de Zuidknoop in de horoscoop.

Gemeten in de 433 eclipsen tussen 1930 en 2025: de Maan stond nooit hoger dan 1,55 graad bij de zonsverduistering, en niet hoger dan 1,57 bij de maansverduistering. De grens ervan is iets meer dan vijf graden, dat wil zeggen, alle eclipsen gebeuren binnen een smalle strook rond de knopen, en daarom groeperen ze zich in seizoenen.

De Aarde doorkruist dat gebied twee keer per jaar, en de tijd tussen het ene seizoen en het volgende is 173,4 dagen, gemeten over de 202 seizoenen van die 96 jaren, met de kortste op 162,5 en de langste op 184,3. Twee seizoenen samen zijn 347 dagen, en het jaar heeft 365: daarom schuiven de datums elk jaar ongeveer negentien dagen naar voren per jaar, en daarom blijven eclipsen jarenlang in hetzelfde paar tekens voordat ze verschuiven.

Er waren 433 eclipsen tussen 1930 en 2025, een gemiddelde van 4,51 per jaar. Tweeënzestig van die 96 jaren hadden precies vier; tweeëntwintig hadden vijf; negen hadden zes; en maar drie jaren kwamen tot zeven.

Dat verandert wat het woord kan verklaren. Een verschijnsel dat vier of vijf keer per jaar gebeurt, is niet de verklaring voor een moeilijk jaar, en wie zegt dat “de eclips alles overhoop haalde” praat over iets dat gemiddeld elke elf weken gebeurt.

Wat wél bijna nooit gebeurt, is iets anders: een TOTALE zonsverduistering die precies over jouw stad trekt. De strook waarbinnen de totaliteit zichtbaar is, is maar een paar honderd kilometer breed, en die valt bijna altijd op zee of in een gebied zonder mensen. Er waren 69 totale zonsverduisteringen in 96 jaar op de hele planeet, hoeveel daarvan bij jou voor de deur vielen, is een heel andere, veel kleinere telling.

Er zijn zes soorten eclips, drie aan elke kant, en het verschil is meetkundig, niet symbolisch van gewicht. De telling hieronder is van dezelfde 433:

• Totale zonsverduistering (69 in 96 jaar). De Maan bedekt de hele schijf van de Zon. Dit is de enige waarbij de hemel overdag donker wordt, en alleen binnen de smalle strook van de schaduw.
• Ringvormige zonsverduistering (67). De Maan staat verder van de Aarde en bedekt niet alles: er blijft een ring van Zon rond haar over. Dezelfde meetkunde, andere afstand.
• Partiële zonsverduistering (78). De schaduw raakt maar even, en de Maan neemt een hap uit de Zon. Dit is de meest gebruikelijke van de drie.
• Totale maansverduistering (82). De Maan komt helemaal in de schaduw van de Aarde en wordt roodachtig. De totaliteit duurde 13 tot 107 minuten in de 90 keer dat dit gebeurde tussen 1930 en 2035, met een gemiddelde van 71 minuten.
• Partiële maansverduistering (59). Alleen een deel van de Maan komt in de schaduw, je kunt de donkere boog zien die de schijf inhapt.
• Penumbrale maansverduistering (78). De Maan gaat door de rand van de schaduw en wordt maar één tint donkerder. Veel mensen kijken en zien geen verschil, en toch wordt het zo geteld.

In de astrologie telt meestal niet het type: het is waar valt hij. Een penumbrale eclips op de graad van jouw Zon zegt meer over jouw jaar dan een totale aan de andere kant van de horoscoop.

De voorspelling van eclipsen is een van de oudste dingen die de astronomie kan, en het begon als astrologie. De Babylonische astronomen ontdekten, vóór de zesde eeuw v.Chr., dat eclipsen zich elke 6.585 dagen en een derde herhalen, 18 jaar, 11 dagen en 8 uur. Dat is de cyclus die nu Saros, en Ptolemaeus noteert het al in de Almagest.

Het derde deel van een dag is het interessante deel: omdat het geen rond aantal dagen sluit, gebeurt de volgende eclips van dezelfde familie met de Aarde een derde slag verder gedraaid, dus op een ander deel van de planeet. Er zijn drie Saroscycli nodig, 54 jaar, voordat een eclips min of meer naar dezelfde regio terugkeert.

In de traditie werd de eclips altijd gelezen als tijdmarkering: niet de oorzaak van wat gebeurt, maar het stempel van een periode. Dat is een soberder lezing dan die van internet, en het is de lezing die deze site gebruikt.

De hemel is dezelfde voor acht miljard mensen, en de horoscoop niet. De eclips gebeurt op een graad, 28 graden Waterman, bijvoorbeeld. Wat hij voor jou betekent, is wat jij op die graad hebt: een huis, een planeet, een punt van jouw horoscoop, of niets.

Dat is het omgekeerde van wat de eclips-horoscoop meestal doet, namelijk voor iedereen met hetzelfde zonneteken hetzelfde zeggen. Twee mensen met Waterman en verschillende Ascendanten hebben die graad in verschillende huizen, bij de een is het het huis van geld, bij de ander het huis van werk, en dezelfde verduisterde Nieuwe Maan raakt onderwerpen die niet op elkaar lijken.

De drie vragen die het verschil maken, en alle drie draaien om berekening:

• In welk huis van jouw horoscoop die graad valt. Het hangt af van het uur en de geboorteplaats, dat onderwerp heeft een eigen pagina in wat een astrologisch huis is.
• Of hij een van jouw planeten raakt. Een eclips een paar graden van jouw Zon, jouw Maan of jouw Ascendant is een ander verhaal, en "een paar graden" is een berekening, geen indruk.
• In welk paar tekens het seizoen valt. Het is hetzelfde paar knopen van die periode, en het blijft daar anderhalf jaar: het onderwerp komt terug, en gaat niet voorbij.

De berekening laat drie dingen zien die de tabel uit een tijdschrift niet laat zien, en alle drie komen uit dezelfde telling van 96 jaar:

• Het seizoen telt twee of drie eclipsen, en bijna altijd twee. Er waren 173 seizoenen met twee en 29 met drie, van de 202 gemeten. Als het er drie zijn, is de middelste vaak de penumbrale die niemand ziet.
• De datum verschuift naar achteren, niet naar voren. Negentien dagen per jaar, het omgekeerde van wat er gebeurt bij de retrograde van Saturnus, die naar voren opschuift. Wie ervan uitgaat dat “de eclips altijd in augustus valt” heeft binnen vijf jaar ongelijk.
• Een maansverduistering gebeurt altijd bij Volle Maan en een zonsverduistering altijd bij Nieuwe Maan, zonder uitzondering in die 433. Dat is geen toeval: het is de definitie. De fases staan in de maanfasen.

En de vragen die het vaakst over dit onderwerp binnenkomen, met het korte antwoord: