De huizen zijn de verdeling van de hemel in twaalf stukken, vanaf de horizon van de plek waar je geboren bent. Het zijn niet de tekens: de tekens verdelen de dierenriemband, en de huizen verdelen de hemel gezien vanaf een punt op de Aarde, op een exact moment.

Het verschil past in één zin. Het teken zegt op welke manier; het huis zegt in welk onderwerp. Mars in Ram beschrijft een aanleg; Mars in huis 6 zegt waar die aanleg zich toont, op het werk, in de routine, in het lichaam. Een planeet heeft altijd beide, en ze beantwoorden verschillende vragen.

Daarom vraagt het huis om de geboortetijd, en het teken niet. De dierenriem doet een maand over een tekenwissel; de huizen draaien een volledige ronde per dag.

Twee lijnen vormen het skelet van de twaalf huizen. De Ascendant is de graad van de dierenriem die opkwam aan de oostelijke horizon, en is de cusp van huis 1. De Midhemel is de hoogste graad op dat moment, en is de cusp van huis 10. De andere acht komen voort uit het verdelen van de ruimte tussen deze vier punten, en daar begint de discussie, want er is meer dan één manier om te verdelen.

Deze site gebruikt Placidus, dat de TIJD verdeelt die elke graad nodig heeft van opkomst tot culminatie, en niet de ruimte. Het is het meest gebruikte systeem in het Westen, en het heeft een gevolg dat bijna geen tekst vertelt.

In Placidus hangt de grootte van een huis af van de breedtegraad, en hoe verder van de evenaar, hoe ongelijker. Over de hele dag gemeten, is dit het kleinste en het grootste huis dat op elke breedtegraad voorkomt:

Op 0,5° breedtegraad heeft het kleinste huis 27,6° en het grootste 32,7°; op 15° is dat 25,3° en 36,2°; op 23,44° 23,7° en 38,9°; op 30° 22,3° en 41,6°; op 40° 19,7° en 47,5°; op 50° 16,3° en 58,1°; op 60° 10,9° en 84,9°; en op 66° 3,3° en 147,2°.

Dicht bij de evenaar liggen de twaalf bijna gelijk. Op 60 graden breedte heeft het ene huis elf graden en het andere vijfentachtig, hetzelfde wiel, en het ene stuk zeven keer groter dan het andere. Het is geen rekenfout: het is wat de definitie van Placidus oplevert wanneer de dagen niet meer twaalf uur duren.

Als een andere site je een ander huis gaf voor dezelfde planeet, is dit vrijwel altijd de reden. De drie meest gebruikte systemen plaatsen de planeten op verschillende plekken, en het verschil is niet klein:

In Belém, op 1,46° Z, verschillen Placidus en gelijke huizen bij 6,2 % van de planeten, en Placidus en heel teken bij 51,3 %; in São Paulo, op 23,55° Z, 12,7 % en 51,9 %; in Lissabon, op 38,72° N, 23,9 % en 53,4 %; en in Berlijn, op 52,52° N, 39,3 % en 57,5 %.

Tussen Placidus en heel teken wisselt meer dan de helft van de planeten van huis. Dat is geen detailverschil: het is de hele lezing die van onderwerp verandert. En kijk naar de andere telling, tussen Placidus en gelijke huizen groeit het verschil met de breedtegraad, van 6,2 % in Belém tot 39,3 % in Berlijn, omdat het de breedtegraad is die Placidus vervormt.

Geen van de drie is de juiste. Het zijn verschillende afspraken over waar je snijdt, en elke school verdedigt de eigen keuze. Wat een eerlijke lezing moet doen, is zeggen welk systeem gebruikt is, en daarom komt het antwoord van deze site samen met het systeem bij de horoscoop.

De huizen draaien één ronde per dag, dus een foute tijd verschuift het huis van de planeten. Gemeten in São Paulo, over tien jaar hemel:

Bij een tijdfout van 4 minuten wisselt 3,2 % van de planeten van huis, en heeft 28,3 % van de horoscopen er minstens één die wisselt; bij 15 minuten 11,9 % en 72,0 %; bij 30 minuten 23,6 % en 93,8 %; en bij 1 uur 49,3 % en 99,9 %.

Met een uur foutmarge heeft 99,9 % van de horoscopen minstens één planeet in een ander huis. Al bij vier minuten verandert het bij 28,3 % van hen, en vier minuten is het verschil tussen de klok in de verloskamer en wat iemand er later bij schreef.

De tekens, bij dezelfde fout, verschuiven bijna niet. Daarom heeft wie de tijd niet weet nog steeds een betrouwbare tekenlezing en geen huizenlezing, en het is eerlijk om te weten over welke van de twee je het hebt.

De cusp van Placidus is een fractie van de boog die een graad aflegt tussen opkomst en culminatie. Voorbij 66,5619 graden breedte, dat is 90 minus de kanteling van de Aarde, van 23,4381 graden, zijn er graden van de dierenriem die op die plek nooit opkomen en nooit ondergaan. De boog bestaat niet, en de berekening heeft geen antwoord.

Gemeten levert dat daar een huis van nul graden op en een ander van driehonderdzestig: elf huizen samengeperst in een hoek en één dat de hele horoscoop opslokt, met alle planeten erin. Het is geen onnauwkeurigheid, het is een fout antwoord dat eruitziet als juist, en dat is de gevaarlijkste soort.

Daarom schakelt deze site boven die lijn over naar gelijke huizen, en zegt dat ze dat gedaan heeft. Gelijke huizen bestaan op elke breedtegraad, omdat ze een verdeling van de ecliptica zijn en niet van de dagelijkse beweging. De prijs is dat de Midhemel niet meer de cusp van huis 10 is en valt waar hij valt.

Een huis is geen levensgebied met een scherpe grens. De verdeling is een afspraak, en de systemen zijn het in meer dan de helft van de gevallen niet met elkaar eens, wie een huis leest als een vast adres, behandelt een methodekeuze alsof het een feit van de hemel is.

En een planeet op de rand is een planeet op de rand. Als hij op een graad van de cusp staat, zet een half uur verschil in de opgeschreven tijd hem aan de andere kant. De nuttige lezing noemt daar beide huizen, en doet niet alsof er een precisie is die de gegevens niet hebben.

Een grens die hardop gezegd wordt, want die is deel van serieus lezen: niets hiervan is voorspelling. Astrologie beschrijft een tendens en geeft woorden voor wat iemand al beleeft, het bepaalt niet wat er gaat gebeuren, en niemand zou dat moeten verkopen.

En de vragen die het vaakst over dit onderwerp binnenkomen, met het korte antwoord: