Astrologie in Italië

Italië deed voor de astrologie iets wat geen andere plek deed: haar in het middelpunt zetten van een serieuze filosofische discussie over de aard van de wereld — en het bracht, in dezelfde eeuw, de meest verfijnde verdediging én de hardste aanval voort.

Daarvoor, in de 13e eeuw,

liet een verhandeling na die de middeleeuwse praktijk ordende en door heel Europa circuleerde. Hij was astroloog voor steden in oorlog, en zijn naam werd bekend genoeg om Dante hem in de Guido Bonatti Inferno te plaatsen, tussen de waarzeggers die met het hoofd naar achteren lopen — straf voor wie wilde zien wat vooruit lag.Dante kende astrologie goed: de structuur van de Divina Commedia rust op de planetaire hemelen. In de 15e eeuw

schreef in Florence over hoe de planetaire eigenschappen praktisch te gebruiken — het kiezen van muziek, kleuren, voedsel en uren naar de planeet die men wil aanroepen. Het is de geleerde wortel van wat vandaag astrologische magie heet, en het is een onderwerp dat dit blog behandelt in een Marsilio FicinoEn het was een leerling uit de kring van Ficino die tegen haar schreef. eigen pagina.

Pico della Mirandola schreef een weerlegging in twaalf boeken van de astrologie die het lot voorspelt, met argumenten die tot vandaag gebruikt worden: astrologen zijn het onderling oneens, ze vergissen zich bij controleerbare voorspellingen, en ze kennen aan planeten oorzaken toe die beter op andere manieren te verklaren zijn. De felste kritiek op de astrologie kwam van binnenuit de plek waar ze het meest serieus genomen werd. , arts en wiskundige uit de 16e eeuw, publiceerde verzamelingen horoscopen van bekende personen met commentaar — een vroege vorm van wat vandaag een gevalstudie zou heten. Italië was ook de plek waar de spanning met de Kerk het duidelijkst werd: pausen raadpleegden astrologen en pausen veroordeelden astrologie, soms in dezelfde eeuw.

Girolamo CardanoWat Italië aan de astrologie gaf

Italië gaf de astrologie haar geleerde laag — de vraag naar wat ze betekent, gesteld door mensen die ook konden rekenen, en de best geschreven tegenwerping die ze ooit kreeg.

Vijf dingen over de hemel van Italië

In Ferrara bestaat een zaal die een op de muur geschilderde verhandeling over astrologie is. Het

Palazzo Schifanoia heeft de Zaal van de Maanden, uit de 15e eeuw, met elke maand in drie stroken: boven de Romeinse god in optocht, onder het leven aan het hof, en in het midden een strook met vreemde figuren die eeuwenlang niemand kon verklaren. Het zijn de decanaten de drie verdelingen van tien graden binnen elk teken —, en de figuren kwamen daar via Arabische verhandelingen die op hun beurt beelden van Indiase oorsprong overnamen. — Wie dit ontdekte was de kunsthistoricus Aby Warburg, aan het begin van de 20e eeuw.

De muur van Ferrara is de kaart van de weg die de astrologie aflegde : een beeld geboren in India, geschreven in het Arabisch, vertaald in het Westen en geschilderd in een Italiaans paleis door een schilder die waarschijnlijk niet wist waar het vandaan kwam.In Florence staan twee koepels met de hemel van een bepaalde nacht. In de Sacrestia Vecchia van San Lorenzo en in de Cappella Pazzi staan sterren en planeten in posities die overeenkomen met een concrete datum uit de 15e eeuw — de meest aanvaarde these is 4 juli 1442, en er wordt nog gediscussieerd waarom precies die datum. Het is geen decoratieve hemel: het is een gekozen ogenblik, vastgelegd in steen, om dezelfde reden waarom iemand het uur van een geboorte opschrijft.

Galilei stelde geboortehoroscopen op in opdracht

, en rekende ervoor. Ze liggen in zijn archief, met de hand geschreven, ook die van zijn twee dochters en die van beschermheren die erom vroegen. Hij onderwees astrologie als onderdeel van de medicijnenopleiding in Padua, wat verwacht werd van een hoogleraar wiskunde in die tijd. Wie zich voorstelt dat de moderne wetenschap begon met een nette afwijzing van de astrologie, moet dat handschrift verklaren.Het merkwaardigste geval betreft een paus. In Rome deed eind jaren 1620 het gerucht de ronde dat de sterren de dood van

Urbanus VIII aankondigden, en de astrologen spraken erover. De paus riepTommaso Campanella , die met hem een astrologische magische procedure in de lijn van Ficino uitvoerde — gesloten kamer, witte doeken, fakkels en muziek, om een gunstige hemel te imiteren en de eclips die daarbuiten plaatsvond te vervangen. Kort daarna, in 1631, kwam de bulInscrutabilis , die de oordelende astrologie met ongekende strengheid veroordeelde.Het is de moeite waard de volgorde te lezen: de paus gebruikte de astrologie om zich ertegen te beschermen en verbood haar daarna.

De strengste veroordeling kwam van wie net de procedure had toegepast. Het is een portret van de plek die de astrologie innam — serieus genoeg genomen om angst te wekken. Het is een beeld van de plek die astrologie innam — serieus genoeg genomen om angst te wekken.

En er staat een astronomisch instrument in een Italiaanse kerk, wat de best mogelijke afsluiting is voor dit hoofdstuk. In de basiliek van San Petronio, in Bologna, plaatste Cassini in 1655 een meridiaanlijn: een gat hoog in het schip laat een zonnestraal binnen die op een metalen strook op de vloer valt, gemarkeerd met de tekens. De lengte is zo groot dat je dag na dag de positie van de Zon met goede precisie kunt volgen. Het diende de kalender — de datum van Pasen — en het staat er nog steeds. Een zonnewijzer ter grootte van een kathedraal, met de dierenriem op de vloer, binnen het gebouw van de instelling die judiciaire astrologie veroordeelde.

Er is een Italiaans woord met astrologische oorsprong dat de hele wereld elke winter herhaalt zonder erbij stil te staan. Influenza is de naam van een ziekte omdat Italiaanse artsen epidemieën toeschreven aan de invloed van de sterren — dezelfde influxus van de Frankrijk-pagina. Als iemand zegt dat hij griep heeft, herhaalt hij een astrologische diagnose uit de zestiende eeuw.

De Universiteit van Bologna had een functie van astroloog met een contractuele verplichting: wie de post bekleedde moest elk jaar een oordeel publiceren over wat te verwachten van de komende maanden, voor de stad. Het was een publieke functie, met deadline en oplevering — en verplichtte tot fouten maken op schrift, in een gearchiveerd document, wat meer is dan de meeste beoefenaars van vandaag accepteren.

En het was in Bologna dat een Poolse student inwoonde bij astronoom Domenico Maria Novara en hem hielp bij de waarnemingen. De student was Copernicus. Degene die de Aarde uit het middelpunt van de wereld zou verplaatsen, leerde het vak naast iemand wiens functie inhield voorspellingen te produceren, aan de universiteit die daarvoor betaalde.

En in Rome is er een geboortehoroscoop geschilderd op het plafond van een zaal. In de Villa Farnesina liet de bankier Agostino Chigi Peruzzi de koepel van de ingang bedekken met de figuren van de hemel in de exacte positie van zijn geboorte. Historici hebben de datum berekend aan de hand van wat er geschilderd staat en kwamen op 1466. Het is geen allegorie: het is de geboortehoroscoop van een levende man, op plafondschaal, gemaakt zodat iedereen die het huis binnenkwam kon zien van wie dat lot was.

En de hemel van Rome is anders — dat is te meten

Het deel van de astrologie dat afhangt van de PLAATS, en niet alleen van de datum, is de Ascendant: de graad van de dierenriem die op het moment van de geboorte aan de horizon opkomt. Hij verandert elke twee uur en hangt af van de breedtegraad van de stad.

En de twaalf tekens komen niet met dezelfde snelheid op. Sommige duren meer dan twee uur om de horizon te kruisen en andere minder dan een uur, en dat verschil wordt groter hoe verder je van de evenaar af staat. Ik trok 200.000 momenten tussen 1950 en 2010 en berekende de Ascendant voor Rome, op 42° noorderbreedte:

Kijk wat dit betekent: twee mensen die precies op hetzelfde moment geboren zijn, de een in Rome en de ander in een stad op een andere breedtegraad, kunnen verschillende Ascendanten hebben — en hoe vaak elke Ascendant voorkomt, verandert met de plaats. De geboortestad is geen administratief detail van het formulier: ze telt mee in de berekening.

Het patroon in deze reeks is pure meetkunde, en het is in één zin te zeggen: hoe verder van de evenaar, hoe ongelijker de verdeling. In Kopenhagen, op 56 graden noorderbreedte, is het verschil tussen de meest en de minst voorkomende Ascendant 4,3 keer; in São Paulo, op 23 graden zuiderbreedte, daalt dat naar 1,5.

Veelgestelde vragen