Londen vond de krantenhoroscoop uit, en de datum is bekend.

Engeland heeft de best gedocumenteerde astrologische traditie van het moderne Europa, en ze begint dicht bij de troon. John Dee, wiskundige, bibliothecaris en raadsman van Elizabeth I, koos met astrologie de datum voor haar kroning. Het is een van de meest aangehaalde gevallen van datumkeuze in de geschiedenis, en het is precies de techniek die deze site elektieve astrologienoemt: onder de mogelijke uren zoeken naar dat waarvan de hemel past bij de handeling.

Een eeuw later kwam de auteur die nog steeds gelezen wordt. William Lilly publiceerde in 1647 de Christian Astrology, het eerste grote astrologietraktaat geschreven in het Engels, en niet in het Latijn. De astrologie uit het Latijn halen was wat haar binnen bereik bracht van wie geen universitaire opleiding had, en het boek is nog altijd in gebruik bij wie horaire astrologie beoefent, die welke een vraag beantwoordt met de horoscoop van het moment waarop ze gesteld werd.

Lilly beleefde de hoogtijdagen en het begin van het einde. Tijdens de Engelse burgeroorlog verkochten astrologische almanakken bij duizenden en beide partijen gebruikten ze als propaganda. Na de Grote Brand van Londen, in 1666, werd hij voor het Parlement geroepen om te getuigen, hij had jaren eerder een gravure gepubliceerd met een stad in vlammen, en men wilde weten of hij iets wist. Het is het moment waarop de bekendheid van een astroloog een probleem voor hem wordt.

De achttiende eeuw was een periode van terugtocht: terwijl de wetenschap zich rond de Royal Society organiseerde, verloor de astrologie haar academische plaats. Ze kwam terug via de deur van het occultisme aan het eind van de negentiende eeuw, en Alan Leo is de naam van die terugkeer, verbonden aan de Theosofie, vereenvoudigde hij de praktijk voor een breed publiek, en dankzij hem kreeg het zonneteken het gewicht dat het vandaag heeft. Hij werd vervolgd voor waarzeggerij, wat veel zegt over de status van het beroep in die tijd.

En het was in Londen dat het format ontstond dat de hele wereld overnam. In 1930 gaf de Sunday Express de opdracht voor R. H. Naylor een tekst over de horoscoop van de net geboren prinses Margaret. De tekst werd goed ontvangen, de krant vroeg om meer, en de rubriek werd vast. Daarvan stamt elke krant- en tijdschrifthoroscoop op de hele planeet af, inclusief wat je in het Portugees op een straathoekkiosk leest.

Engeland gaf de astrologie twee tegengestelde dingen: het technische traktaat in de volkstaal, dat haar verdiepte, en de krantenrubriek, die haar platsloeg tot twaalf vakjes.

Het lezen van de hemel in Engeland is veel ouder dan welke naam hierboven ook genoemd. Stonehenge, in fasen opgericht in de loop van het derde millennium voor Christus, heeft een uitlijning die niemand betwist: van het midden naar de Heel Stone gezien, komt de Zon daar op bij de zonnewende van juni, en gaat ze in de tegenovergestelde richting onder bij die van december. Wie het bouwde, liet geen tekst achter, dus weet niemand wat ze ermee deden, maar ze wisten waar de Zon zou opkomen op de langste dag van het jaar, en dat is waarneming die generaties lang herhaald is.

Vierduizend jaar later: toen de Royal Society werd opgericht, in 1660, was een van de oprichtende leden Elias Ashmole, praktiserend astroloog, die geboortehoroscopen opstelde om eigen zaken te beslissen en van alles verslag bijhield. Hij was het die de papieren van William Lilly verzamelde en bewaarde, en dankzij die verzameling weet men zoveel over hoe een astroloog van de zeventiende eeuw daadwerkelijk werkte, welke vragen hij kreeg, wat hij rekende, wanneer hij zich vergiste. Het museum dat zijn naam draagt in Oxford, ontstond uit diezelfde gewoonte om alles te bewaren.

Wat het loont om te onthouden, is de datum. De instelling die het symbool van de moderne wetenschap zou worden en de praktijk die ze uiteindelijk zou verbannen, zaten in 1660 in dezelfde kamer en soms in dezelfde persoon. De scheiding die vandaag zo vanzelfsprekend lijkt, heeft meer dan een eeuw gekost, en werd niet op één dag beslist.

Toen het gebeurde, volgde de wet. De Witchcraft Act van 1735 behandelde hekserij niet meer als echt misdrijf en ging in plaats daarvan mensen straffen die deden alsof ze krachten hadden, de wet veranderde dus van “dit is gevaarlijk” naar “dit is bedrog”. Onder die logica, en onder de landloperswet van 1824, werden astrologen en waarzegsters in de negentiende en twintigste eeuw vervolgd, Alan Leo erbij. De wet van 1735 werd pas in 1951 ingetrokken.

En de krantenrubriek, ontstaan in Londen, sloeg aan door een tragedie. Enkele maanden na de start schreef R. H. Naylor dat Britse luchtvaartuigen gevaar liepen, en dagen later stortte het luchtschip R101 neer in Frankrijk, waarbij bijna iedereen aan boord omkwam. Het toeval maakte de rubriek beroemd en gaf haar een vaste plek. Het format dat nu als het onschuldigste deel van de astrologie geldt, vestigde zich door een ramp, en het is goed om te bedenken dat een voorspelling die vaag genoeg is, altijd wel een gebeurtenis vindt die haar bevestigt.

Op technisch vlak is Londen ook waar het onderwijs zich organiseerde. De Faculty of Astrological Studies, opgericht in 1948, geeft nog steeds les en examens, en een groot deel van het vocabulaire dat in vertaald Portugees rondgaat, komt uit lesboeken van die lijn. Engeland exporteerde de twee uitersten, de cursus met examen en het twaalfvakjes-model, en het tweede reisde veel verder.

Een van de oudste technische teksten in het Engels gaat over een astrologisch instrument. Geoffrey Chaucer, de auteur van de Canterbury Tales, schreef rond 1391 een Verhandeling over het astrolabium , opgedragen aan een tienjarige jongen, met stap voor stap uitleg over het gebruik van het apparaat, ook hoe je de graad vindt die aan de horizon opkomt. De Canterbury Tales zitten vol astrologie, en de Vrouw van Bath verklaart haar eigen karakter door Venus en Mars in haar geboortehoroscoop.

En er loopt een Engelse lijn door elke geboortehoroscoop ter wereld. Het Koninklijk Observatorium van Greenwich werd in 1675 opgericht met een praktisch doel, het lengtegraadprobleem op zee oplossen, en de meridiaan die er doorheen loopt, werd uiteindelijk de wereldwijde referentie voor tijd. Wanneer deze site jouw geboortetijd omrekent om te bepalen waar de planeten stonden, rekent ze om naar Greenwich-tijd. De berekening begint in een gebouw in Londen dat gebouwd werd om schepen te helpen.

Een laatste verhaal, waarschijnlijk waar en zeker goed. Newtons eerste biograaf vertelt dat hij op een kermis in Cambridge een astrologieboek kocht, probeerde te lezen en vastliep bij de meetkunde, en dat hij daarom Euclides erbij haalde, om die figuren te begrijpen. Als het verhaal klopt, begon Newtons wiskunde met een verkeerd begrepen astrologieboek.

Het deel van de astrologie dat afhangt van de PLAATS, en niet alleen van de datum, is de Ascendant: de graad van de dierenriem die op het moment van de geboorte aan de horizon opkomt. Hij verandert elke twee uur en hangt af van de breedtegraad van de stad.

En de twaalf tekens komen niet met dezelfde snelheid op. Sommige tekens doen er meer dan twee uur over om de horizon te doorkruisen en andere minder dan een uur, en dat verschil wordt groter hoe verder je van de evenaar af zit. Ik koos 200.000 willekeurige momenten tussen 1950 en 2010 en berekende de Ascendant voor Londen, op 52° ten noorden:

In Londen is de meest voorkomende Ascendant Schorpioen, met 11,9%, en de minst voorkomende Ram, met 3,6%; de een is 3,3 keer zo waarschijnlijk als de ander, terwijl een gelijke verdeling elk teken 8,3% zou geven.

Kijk wat dit betekent: twee mensen die precies op hetzelfde uur geboren zijn, de een in Londen en de ander in een stad op een andere breedtegraad, kunnen een verschillende Ascendant hebben, en hoe vaak elke Ascendant voorkomt, verandert met de plaats. De geboortestad is geen administratief detail van het formulier: ze telt mee in de berekening.

Het patroon in deze reeks is pure meetkunde, en het is in één zin te zeggen: hoe verder van de evenaar, hoe ongelijker de verdeling. In Kopenhagen, op 56 graden noorderbreedte, is het verschil tussen de meest en de minst voorkomende Ascendant 4,3 keer; in São Paulo, op 23 graden zuiderbreedte, daalt dat naar 1,5.

En de vragen die het vaakst over dit onderwerp binnenkomen, met het korte antwoord: