Een retrospectieve geboortekaart is een lezing die de technieken van de tijdastrologie gebruikt om terug te kijken: ze laat met exacte datum zien welke configuraties de hemel in elke fase van je leven over je geboortekaart vormde, en laat aan jou de taak om te zeggen wat je herkent. Ze beweert niet dat een transit een gebeurtenis heeft veroorzaakt, en juist daarom kan ze eerlijk worden onderzocht.

Bijna elke astrologische lezing vraagt wat er met je gaat gebeuren. Deze vraagt het omgekeerde: wat gebeurde er aan de hemel terwijl mijn leven zich afspeelde? Astrologie wordt meestal beoordeeld op wat ze over de toekomst beweert, en de toekomst valt nu niet te controleren. Het verleden wel. Je hebt je herinneringen, je data, je archief aan foto's en gesprekken, en je kunt dat allemaal vergelijken met wat de hemel in die maanden deed.

Søren Kierkegaard schreef in zijn Dagboeken, in 1843: "Het leven kan alleen achterwaarts worden begrepen, maar het moet voorwaarts worden geleefd." Als begrijpen terugkijken is, wat verandert er dan als we terugkijken met een kaart in de hand? Misschien iets eenvoudigs: het verhaal dat we over onszelf vertellen krijgt er een laag bij, met een datum, en dan kunnen we het toetsen.

Het zijn vier technieken, en alle vier zijn oud. De transits zijn de trage planeten, van Jupiter tot Pluto, die over punten van je geboortekaart trekken. De secundaire progressies tellen één dag na de geboorte als één levensjaar, en daarom wisselt de geprogresseerde Maan ongeveer elke twee en een half jaar van teken, en de geprogresseerde Zon elke dertig jaar. De zonneboogrichtingen laten alle punten van de kaart dezelfde boog afleggen als de geprogresseerde Zon, ongeveer een graad per jaar. En de verduisteringen die op een paar graden van een punt van jou vielen, markeren seizoenen waarin het ritme verandert. In elk daarvan is het exacte moment het midden van een venster, en veel transitcontacten kennen drie passages, omdat de planeet terugloopt en opnieuw langskomt.

Hoeveel past er in een leven? We berekenden de retrospectieve van 60 geboortes tussen 1950 en 2001, met tijd en plaats van São Paulo, en telden de exacte contacten van de vier technieken tot een vaste datum. Op je 25e had ieder al tussen 79 en 144 contacten meegemaakt, gemiddeld 124; op je 50e tussen 216 en 282, gemiddeld 253. Gemiddeld had 55% van de transitcontacten op 25-jarige leeftijd drie passages en niet één, waardoor astrologische tijd meer een tijd van seizoenen is dan van dagen. Deze getallen zeggen hoe groot het archief is, en niet wat het betekent: wie een heel leven in een kaart leest, moet kiezen waar hij naar kijkt, en daar komen de vragen om de hoek kijken.

Er is een valkuil, en die verdient een naam. Een interpretatie die wordt gemaakt nadat het leven al is gebeurd, overtuigt gemakkelijk. De psycholoog Bertram Forer liet in 1949 zien dat vage beschrijvingen op maat gemaakt lijken voor wie ze leest, en het geheugen werkt mee: het past wat het zich herinnert in op wat het net heeft gelezen. Daarom vraagt een goede retrospectieve het tegenovergestelde van vaagheid. Ze vraagt bij elke bewering om datum, techniek en geraakt punt, en sluit elk stuk af met een vraag die je kunt toetsen aan je eigen ervaring. Wanneer de tekst niet klopt met jouw verhaal, is die wrijving ook een gegeven, en een goed gegeven.

Epictetus schreef in het Handboekje, 5, dat mensen niet worden verontrust door de dingen zelf, maar door de opvattingen die ze erover hebben. Dat werkt als regel om de hemel van het verleden te lezen: de configuratie is het feit, en de betekenis die wij eraan geven is de opvatting. Saturnus in vierkant met je Zon in een bepaald jaar is een datum; zeggen wat dat met jou deed is een hypothese, en jij bent de enige die haar kan bevestigen.

Je kunt zelf beginnen, met drie vragen. Welke periode van je leven was zonder twijfel een periode van verandering? Welke trage planeten maakten in die periode exacte contacten met je kaart? En wat klinkt er in dat contact waar, en wat klinkt te vaag om iets te betekenen? Wie zijn geboortetijd kent, kan ook naar de Maan en de hoekpunten van de kaart kijken; wie die niet kent, zoals in de tekst over niet weten hoe laat je geboren bent, houdt de planeten over, en de lezing zegt dat duidelijk.

Retrospectieve geboortekaart doet dat werk met jouw kaart: ze berekent de cycli die je al hebt doorlopen, van je geboorte tot nu, met de datum van elk ervan, en schrijft een hoofdstuk voor elke fase van je leven, alleen tot de leeftijd die je nu hebt. Als je wilt, vertel je tot twaalf ingrijpende gebeurtenissen, met een ongeveer genoemde maand, en kijkt de lezing naar de hemel van die tijd naast jouw verhaal, altijd als mogelijkheid. Als het onderwerp dat zwaar weegt de eerste grote afrekening van je twintigers is, leest de Kaart van de Saturnusterugkeer die cyclus met zijn data, en leest de Jupiterterugkeer de cyclus van twaalf jaar die eraan voorafgaat.

Als je één enkel jaar van je leven opnieuw zou mogen bekijken, welk jaar zou dat dan zijn, en wat zou je willen dat de hemel van dat jaar je zei?

De vragen die we hierover het vaakst krijgen, met het korte antwoord:

Kortom, een retrospectieve geboortekaart kijkt terug: ze laat met exacte datum zien wat de hemel in elke fase van je leven over je kaart vormde, en geeft je de vragen terug om met je geheugen te vergelijken. Ze dient om je eigen geschiedenis te onderzoeken, en niet om astrologie te bewijzen.